Mae clywed am y ddaeargryn a'r tsunami a sawl ôl-gryniad yn Japan yn peri dychryn ac yn codi cwestiynau yn y meddwl. Fel wedi'r tsunami fawr a drawodd Indonesia a'r gwledydd cyfagos yn 2004, holwn, pam? Sut gall Duw ganiatáu hyn? Sut gallwn ni barhau i gredu ynddo pan fydd pethau fel hyn yn digwydd, a miloedd yn marw neu'n colli eu cartrefi dros nos?  Mae'r rhain yn hen gwestiynau wrth gwrs. Ac nid cwestiynau i amgylchiadau daeargryn yn unig, ond cwestiynau sy'n codi yn sgil unrhyw farwolaeth neu unrhyw golled. Y peth mawr i'w gofio pan fydd miloedd yn colli eu bywydau yw mai miloedd o unigolion ydyn nhw, a phob un â'i deulu a'i hanes ei hun, pob un yn atgof ym meddwl rhywun arall. Mae'r poen o golli yn mynd ar led ymhlith miloedd mwy o dylwyth a chydnabod.  Salm gyfarwydd iawn yw Salm 46, sy'n datgan bod Duw yn noddfa ac yn nerth i ni. Tybed a oedd y salmydd wedi gweld daeargryn? 'Felly, nid ofnwn er i'r ddaear symud ac i'r mynyddoedd ddisgyn i ganol y môr'. Hawdd bod yn sinigaidd a dweud taw dim ond dychmygu y mae, a phetai'n gweld daeargryn go iawn fyddai e ddim mor barod i ddweud 'nid ofnwn'. Pwy allai beidio ag ofni yn wyneb daeargryn? Eto i gyd, salm yw hon sy'n sôn am gadernid a thawelwch diysgog Duw ym mhob cynnwrf a storm: mae'r salmydd yn gweld ei ffydd yn mynd y tu hwnt i brofiadau gwaethaf bywyd, boed yn stormydd go iawn neu'n stormydd yn y meddwl. 'Y mae afon a'i ffrydiau'n llawenhau dinas Duw, preswylfa sanctaidd y Goruchaf. Y mae Duw yn ei chanol, nid ysgogir hi … '  All neb roi ateb llawn, cwbl foddhaol i ddirgelwch poen a dioddefaint. Does neb wedi llwyddo erioed. Mae'n debyg taw The Problem of Pain yw'r lleia boddhaol o holl lyfrau C. S. Lewis, gŵr a feddai ar ddawn arbennig i egluro gwirioneddau Cristnogol. Ond mae ffydd yn ceisio edrych heibio i'r amlwg, ac yn galw arnom i gredu bod Duw yng nghanol y cyfan, ar waith trwy ei bobl, ac yn cynnig ei dangnefedd yn llygad y storm.