Yn ein byd ‘seleb’ ni, mae llawer wrth eu bodd yn honni eu bod yn nabod pobl enwog, a gwynfyd llawer ohonom yw cael cwrdd ag eilunod byd teledu a ffilm. Cwrdd â’r person cyhoeddus fyddwn ni, wrth gwrs, a phrin y down i’w nabod – byddai hynny’n golygu gweld agweddau eraill ar gymeriad, agweddau nad ydyn nhw ddim bob amser yn rhai atyniadol iawn. Byddwn yn hoffi cadw darlun delfrydol yn y meddwl, darlun sydd efallai’n mynd nôl flynyddoedd, ac mae gweld realiti heddiw’n gallu bod yn ddadrithiad. Anodd iawn yw nabod pobl eraill ar lefel ddyfnach na’r cyffredin. Down i gyswllt â phobl yn nyddiau ysgol a choleg, ac efallai na fydd ein llwybrau’n croesi fyth wedyn. Mae’r adnabyddiaeth wedi aros yn yr unfan ac wedi cilio i gilfachau’r cof. A hwyrach fod y rhan fwyaf o’n hadnabyddiaeth yn weddol arwynebol, adnabyddiaeth o ddydd i ddydd, sy’n ddigon cyfeillgar ond heb fynd yn ddwfn iawn. Byddwn yn sylweddoli o bryd i’w gilydd ein bod wedi nabod rhywun ers blynyddoedd heb wybod y pethau mwyaf elfennol amdanyn nhw – o ble maen nhw’n dod, pryd mae eu pen blwydd, beth yw eu henw’n llawn, ac yn y blaen.  Mae’n drawiadol mai Efengyl Ioan o’r pedair efengyl yw’r un lle mae’r gair ‘adnabod’ yn dod amlaf (a diolch am Fynegair y Beibl Cymraeg Newydd i allu cadarnhau hynny!). Hon yw’r efengyl ddwys, fyfyrgar, athronyddol, sy’n agor gyda dirgelwch y Gair yn dod yn gnawd. Efengyl Ioan hefyd sy’n adrodd sgyrsiau dwfn Iesu â’i ddisgyblion, yr ‘areithiau ffarwél’ cyn y groes – ‘Peidiwch â gadael i ddim gynhyrfu’ch calon’, ‘Myfi yw’r wir winwydden’. Ac Efengyl Ioan sy’n cynnwys geiriau Iesu, ‘Os ydych wedi f’adnabod i, byddwch yn adnabod y Tad hefyd’ (pen.14, adn. 7).  Mae’r Efengyl yn wahoddiad i ddod i nabod Duw yn Iesu Grist. Mae pob adnabyddiaeth yn tyfu dros amser os byddwn yn rhoi cyfle iddi. Dyna pam mae’n bwysig i ddarllen y gair, i fyfyrio ac i feddwl. Ac fel y byddwn yn synnu o ddarganfod rhywbeth newydd am ein cyfeillion – hyd yn oed wedi eu nabod dros amser hir – felly mae pethau newydd i’w darganfod am Dduw yn ei air ac yn ei fyd, os byddwn yn barod i chwilio a gwrando. Bywyd llwm iawn yw’r bywyd heb na chwilio na gwrando ynddo.